szczęśliwy

rozdartym skrzydłem a wzlecę
niczym wiatr jesienny zawieję
umarłym lecz płomień wzniecę
tylko zostaw mi miła nadzieję

most co spina księżyc i ziemię
zapalę blaskiem lampy alladyna
mocy uczuć już nie odmienię
najgłębsze ciebie się dopomina

uśmiechem promiennym bogini
obdarowujesz dalekie głowy
me serce ciebie o to nie wini
przecież wbijasz mi podkowy

na szczęście

Autor: ddt Kategoria: Miłosne

 

Oceń wiersz

 

Komentarze

Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.


*

  • Autor: yna Zgłoś Dodany: 30.03.2016, 18:52

aaale piękny wiersz :)#

  • Autor: acha Zgłoś Dodany: 04.06.2014, 18:10

Niech każda podkowa
to przyszłość lepsza
nowa... :))

Miłość czy miłość?:)

Ach.. widzę, ze trafiło ::))

  • Autor: rafsp69 Zgłoś Dodany: 03.06.2014, 23:33