Właściwa droga

Gdy życie nie daje rozkoszy
a gwiazdy pewnego ukojenia
zepchnięty na bezdroża
ścieżki wydeptaj własne

nie myśl że boli i jest niewygodnie
popatrz na słońca blask i idź
między rumianki, pompony koniczyn
chabry szczebiate i maki stargane przez wiatr

pomiędzy zdradliwe strumienie
krzewy co nogi ranią
modrem porośnięte kamienie
a one drogę ci wskażą

ptaki wędrowne wszakże
na mapach się nie znają
lecz zawsze w swoje gniazda
co roku powracają

i ty samotny tułaczu
idź z podniesioną głową
bo robi to niewielu
wydeptaj własne drogi
i dąż uparcie do swego własnego celu

Autor: 1122aabb Kategoria: Filozoficzne

 

Oceń wiersz

 

Komentarze

Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.


podoba mi sie. pozdro

  • Autor: sthelse Zgłoś Dodany: 12.12.2014, 00:21

Samo życie jest rozkoszą a wszystko inne to dodatki, pozdrawiam :)

mam już swój szlak

  • Autor: NieWazne Zgłoś Dodany: 05.12.2014, 21:36

Mądry wiersz.Najważniejsze w życiu jest nie poddawać się i na przekór życiu wytyczać własne szlaki:)*

Podoba

  • Autor: rafsp69 Zgłoś Dodany: 05.12.2014, 20:24

po harcersku człeku szukaj wskazówek w naturze
a dojdziesz do celu prędzej czy później ...
)) wiersz ekstra 5

  • Autor: scribble Zgłoś Dodany: 05.12.2014, 19:58

Wiele jest dróg trzeba wybrać tę własciwą.)

ciekawa gama epitetów od statycznych poprzez podmiotowe dynamiczne...
wiersz taki 'zprzyrodązapanbrat' bardzo mi się podoba:)5

  • Autor: yna Zgłoś Dodany: 05.12.2014, 19:50

:):) mądre słowa.