Dał z siebie wszystko!

Leci i trzask!
Mocna ziemia.
Frunął jak co dnia,
po coś gdzieś dążył.
Teraz za późno!
Dobra gleba,
zabierze i pożre jego zwłoki.
Ciało w szczątkach złożone,
a tyle było wspomnień.
Tak dużo sił dawał z siebie,
życie była jego walka.
Ranami otaczał się cały,
walczył z najgorszymi rakami,
i mimo to dawał radę!
Terror jest już po wszystkim,
zaginął ślad,
minął jego czas...

Autor: Teina Kategoria: Różne

 

Oceń wiersz

 

Komentarze

Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.