W ogródkach serc

W ogródkach serc

W sercu mego ogródka,
Posadziłem Panie.
Lilie bielą niewinne,
Byś spoglądał na nie.

Biało - czerwonych róż grządkę,
Pierwiosnkę wyniosłą,
One z Twoim porządkiem,
Chwałą Twoją rosną.

Konwalii dzwoneczki,
Wielka w kątku sfora.
Niczym skromne dzieweczki,
Słowna metafora.

Biel wysmukłych mieczyków.
Śmiejący rumianek.
Kilka polnych storczyków,
Dziewięćsił - kochanek.

Letnie przy nich śnieżyce,
Gromadką się wkradły.
Jak wyniosłe panice.
Wieńcem się rozsiadły.

Trudno wszystkie wyliczać,
Powiem zatem krótko:
Nad nimi huf motyli,
Płynie spokojniutko.

Nasze ziemskie Anioły,
Pośród rajskich kwiatów.
Niosą myśli daleko,
Hen - tam ku zaświatów.

Józef Bieniecki

Autor: jozefbie Kategoria: Różne

 

Oceń wiersz

 

Komentarze

Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.


Piękny, piękny ogród

  • Autor: rozalka Zgłoś Dodany: 30.07.2014, 16:03

Piękny i pobudza wyobraźnię :)

Przepiękny ,spokojny i bardzo sympatyczną aurę przekazuje.Po przeczytaniu zamkąłem oczy i czuję ,że jestem przy rabacie kwiatowej z całą gamą kolorów i zapachów. Gratuluję i pozdrawiam 5 :-)))))

  • Autor: kazy Zgłoś Dodany: 07.06.2011, 16:40

Piękny ten ogród :)

  • Autor: bjedrysz Zgłoś Dodany: 07.06.2011, 15:49