"Wspólne ramię"

Drodzy siostry i bracia umiłowani w życiowych bólach istnienia
tyleż na co dzień spełniamy nienamacalnych dążeń westchnienia;
Kryształków zakurzonej duszy, co szlifu nie raz gładko wymagają
dotykając sumienia katuszy, jeno cel każdego z osobna znają;

Niczym mantra, drogowskazu wyznacznik na wybojach niepewnej drogi
myślisz wszystko już wiem, jednak z każdym krokiem człek co prędzej ubogi;
Niczym niemowlę co raczkować instynktownie musi ku przetrwaniu
tak walczysz z myślami pogrążając się w coraz to większym oddaniu;

Własnemu „ja”, odbicie w krzywym zwierciadle nietrafnie podjętych decyzji
czekaj! Już widzę! Znów zawiódł na zbyt wykreowany obraz obiecanej wizji;
Najgorzej coś sobie gorąco powiedzieć, mimo niepewności spełnienia czynów
bo któż raczył od razu wiedzieć, ileż niepowodzenie liczyć może sobie synów;

Wdech... cóż jak nie zatęchły powietrza łyk, którym niegdyś się dławiłeś?
Teraz kolejnych biegów gnyk, kość którą bezpańsko po sobie pozostawiłeś;
By tak beztrosko można było ją odratować, dać jeszcze jakieś przeznaczenie
bo cóż jeszcze chcesz hołdować? Cóż ma jeszcze dla Ciebie jak kolwiek znaczenie?

Jak nie Twoja własna dusza? Ten eter którego tknąć nie wolno nikomu!
Powstań dziewczynko, podaj mi swą dłoń i choć ze mną do domu;
Zegarmistrz świata purpurowy nad horyzontem niepewnego przeznaczenia
ten który był, co zawsze jest i wskażę jak postępować drogą sumienia;

Na rozmaitych szlakach ponad różnymi krańcami naszych życiowych aspiracji
trzeba łamać wszelakie bariery, zwłaszcza takowe co nie przyznają racji;
Wolności skrępowanej duszy sztywnymi regułami otaczającego nas świata
krainy wśród której, tylko prawdziwie wyzwolona esencji poświata;

Da coś na wzór siły, wspólnego ramienia które wszystkim potrzebującym ofiaruję
i choć jam tylko pyłkiem i liściem, swej dobroci po sto kroć raz jeszcze pojmuję;
By ta iskierka gdzieś tam ciepło świergotała, dla każdego w godzinie próby
znaj przyjacielu wartość przyjaźni, tak wielu wyratowała ona od zguby!!!

Autor: Biały Płomień Kategoria: Filozoficzne

 

Oceń wiersz

 

Komentarze

Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.


*

  • Autor: mama80 Zgłoś Dodany: 28.12.2015, 19:54

Prawdziwa przyjaźń to skarb...

Dobitnie użyte wartości określające człowieczeństwo
Z wyczuciem użyty fragment Zegarmistrza świata,B.Chorążuka,który stał się hitem T.Wożniaka
Pozdrawiam serdecznie..

(: