nadzieja

Był czas gdy słońce zaszło na mym niebie
Okruchy nadziei porwał wiatr
Zapanował zmrok w mej duszy
A serce wypełniła tęsknota

Za tym co minęło
co nie nadeszło
za tym co dobre i złe
Tęskniłam za życiem
Za jego zapachem, smakiem

Gdzie się podziało (...)
radość odeszła niepostrzeżenie
zastąpił ją strach i żal

Ach życie
wróć do mnie, proszę
pozwól się kochać
i wierzyć jak dawniej.

Autor: anonim7 Kategoria: Filozoficzne

 

Oceń wiersz

 

Komentarze

Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.


nostalgia pozostała

Powoli wróci tylko trzeba sie otrząsnąć..
Życie raz jest dane..nie wolno go zmarnować..

"co było nie wróci i szaty rozdzierać by próżno"

  • Autor: Akacja Zgłoś Dodany: 13.02.2016, 03:22