kto komu


kto chce
kto weźmie
przybytku ostoję
dostatku opoje
przetarte szlaki
tylko człowiek
jest nijaki
natarty wspomnieniami
trąca i chlipie po kątach
trzepoce motyl skrzydłami
powietrze falę niesie
jeszcze chwil kilka
a będzie do raju ścieżka
tu słyszą tam piszą
ciągnie się płotu linia
czy znasz te chwile
gdzie łapie się oddech dłuższy
gdzie cieniu chłodna ostoja
patrz, patrz to znowu ja

Autor: lalamido Kategoria: Różne

 

Oceń wiersz

 

Komentarze

Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.


*

  • Autor: Miraż Zgłoś Dodany: 19.04.2016, 18:30

Droga jeszcze daleka..

*

pie oddech duszy..Podoba..

Ładnie...