Kroczy …

Jak łuna krateru wulkanu,
tak On tam wszystko rozwieje,
jak przejście wielkiego orkanu,
po ziemi mielące nadzieje.

Przychodzi na nasze życzenie,
choć słowem nie wypowiedziane,
zasłużyliśmy na to szalenie,
od losu to wszystko nam dane.

To wielkie znaczące małości,
to nasze głupie poczucie,
to nasze małe wielkości,
to gorsze jak serca ukłucie.

A On? On patrzy i czeka,
nie gniewa się ani nie boczy,
widzi w Tobie człowieka,
a przeznaczenie kroczy …

Darek Anioł

Autor: DarekAnioł Kategoria: Różne

 

Oceń wiersz

 

Komentarze

Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.


Przeznaczenie kroczy..