magicznego uniesienia
biała łąka pełna kwiatów
różowych motyli
czarnych ptaków

malowany domek
na niebiesko
z kamiennym kominem
i światłem w oknie

nadzwyczajny spokój
gładkiej toni wody
i dwóch łabędzi
jakże zakochanych

otwieram okno
wpuszczam chłód nocy
ulatuje dym
ostatniego skręta

wraca szary świat
burej rzeczywistości
tak bardzo różny
od narkotycznych marzeń

Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.

---