Jak łańcuch



Jak na strojnej choince
łańcuch pnie się – opada
wśród tylu pięknych ozdób
stałego miejsca nie posiada

Niczym na drodze życia
wije się i faluje
lekko do góry unosi
szybciej w dół pruje

I tak niemo wlepiony
w zielony kontur choinki
cały nadzieja oblepiony
nierówny jak człeka uczynki

Choć pragnie stabilności
chcąc jak kryształ lśnić
nie dostrzega w zawiłości
że takim pięknym ma być

Autor: rafsp69 Kategoria: Różne

 

Oceń wiersz

 

Komentarze

Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.


:)

  • Autor: aneta45 Zgłoś Dodany: 26.02.2017, 09:54

Życie oplecione ciągiem zdarzeń..
Fajny wiersz..Pozdrawiam.:)

Oj tak, droga życia często jest pofalowana, kręta. Grunt to umieć być wartościowym człowiekiem niezależnie od tego, co nas spotyka. Dobry wiersz! Pozdrowienia :)

  • Autor: MałaJa Zgłoś Dodany: 26.02.2017, 08:56

5:)

  • Autor: Anna G. Zgłoś Dodany: 26.02.2017, 08:00

Tak takim pięknym :)))