Pustka

Pustka. A oceany przepełnione łzą.
Tysiąc zmierzchów nad wzgórzami,
A pomiędzy odległymi kontynentami
Liść rozpoczyna podróż swą.

Pustka. A góry ubrane w chłód snów.
Oplotła się pajęczyną mgieł,
Jak niewidzialna zjawa tworzy listę dzieł
Do zagrania przy użyciu czułych słów.

Pustka. A miasta mają swoje kałuże,
Szare plamy, tęcz tarcze wykute
Na herbie z marzeń, gdzieniegdzie wysnute
Węże myśli, samotność. Miłość niesie róże.

Autor: kwasna Kategoria: Różne

 

Oceń wiersz

 

Komentarze

Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.


.

  • Autor: Szuiram Zgłoś Dodany: 21.04.2017, 18:56

nie mam pojęcia czasem skąd, dlaczego, po co te węże i kiedy to się skończy, ta ciemność i wszyscy będę oświeceni

  • Autor: phantasm Zgłoś Dodany: 17.04.2017, 09:14

bardzo ładny, smutny i wzruszający *****:(

przynajmniej ładny pejzaż w górach