Ranek się budzi..

Ranek się budzi brzaskiem, co go noc
Kocem ciemności czule otuliła
Ostry promyk słońca oświetlił pajęczynę
Która owej nocy ćmę w sieć swą złowiła
Szamocze się jeszcze w sieci brylantami
Rosy przystrojonej
Nie uwolni się z tej paści mocno do
Konarów przytwierdzonej

Mgła swym puchem spowiła całą okolicę
Gęsta i biała jak mleko
Płoży się jak bluszcz po łące
Dochodzi już do sioła, tuż za rzeką
Słońce promieniami mgłę rozpędza
Jak natręta co wiecznie marudzi
Rozchyla kwiatom płatki i piękno
Przyrody do życia budzi

Wznosi się wyżej i wyżej, by oświetlić okolicę
I świat cały
By obudzić wszystkie zwierzaki, żeby ptaki
Wesoło zaśpiewały
Niech pieśń poniesie echo po lesie i wiatr w polu
Że dzień się zaczął piękny i czas na śniadanie
Zasiąść do stołu..

Autor: J.S.hromy Kategoria: Różne

 

Oceń wiersz

 

Komentarze

Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.


po takim wierszu, aż chce się żyć *******:))

Witaj Ziemianinie:)*

  • Autor: hera41 Zgłoś Dodany: 13.05.2017, 19:28

Chociaż przez chwilę poczuć maj
Ciepłe promienie słońca
To moje marzenie :)))

Piękny opis majowego poranka :)

Promykiem słonecznym pozdrawiam,
niech chwileczkę Ciebie ogrzeje.

Chyba ładny będzie dzień słoneczny
jak z wiersza taki bajeczny. Miłego dnia.

Ja już do obiadu szykuję. Ładny wierszyk. Pozdrawiam i życzę miłego dnia.

  • Autor: wariatka Zgłoś Dodany: 13.05.2017, 10:58