Rozmazane promienie

Czekam na pogodną noc
w oddali tli się echo
które nastawia mnie
przeciw agresji!

tylko niebo unosi mnie
dając magiczną moc
nie krzyczę tak głośno
spędza mi cień z oka

nawet najwyższe góry
nie są bliżej nieba
-to papierowa zastawa obiadowa ?

trzęsą się ręce
niepewne swoich racji
uśmiech pojawia się
na aksamitnej twarzy

Z palety ciszy
rozcierają się jasne barwy
złote pocięte we wzory
-to kwiat człowieczeństwa!

wciąż steruje
kosmicznymi planetami
darzy ludzi
słońca promieniami

Autor: Jedyna w swoim rodzaju Kategoria: Różne

 

Oceń wiersz

 

Komentarze

Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.


Świat i kosmos niepoznane tajemnice
Ciekawy wiersz]

a i tak nie wiemy co jutro przed nami.....

(*)
IIII
IIII
IIII

Płomień w Tobie !

I dobrze! Niech nastawia!
Ciekawie piszesz:)

  • Autor: hera41 Zgłoś Dodany: 17.06.2017, 15:43

Pozytywnie..