Rausz..


Mrze, dusza poety
Rymów, głodna stale
Szuka w świecie złym podniety
Nie znajdując jej wcale

Wycieńczona, krwią pustki broczy
Jakby, rochatyną ugodzona
W rynsztok populizmu, zaraz się stoczy
Berbeluchą napojona

Od szynku, do szynku błądzi
Zewsząd, pogardą przeganiana
Rów pprzydrożny błotem chłodzi
Chce tworzyć, lecz, nałogiem targana

Pióra nie może utrzymać
Myśl w podłość losu, rymem uderza
Musem, w abstynencji jest wytrzymać
Boś poezjo niebem, i swe życie ci powierzam..

Autor: J.S.hromy Kategoria: Różne

 

Oceń wiersz

 

Komentarze

Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.


Gdy na rauszu-
najlepiej zostawić pisanie

  • Autor: Gregcem Zgłoś Dodany: 10.09.2017, 07:14

'Mnie się bardzo podoba'
Tyle tu prawdy ubranej w piękno słowa...

Podobno dobra poezja
na rauszu chodzi.....
ciekawe co na to poeci???
Dobry wiersz*****

  • Autor: krysta Zgłoś Dodany: 09.09.2017, 23:13

*****