"Zabierz mnie tam..."

Nic nie mów – słowa za bardzo plecione emocjami, które sypią w rany sól;
tnąc niczym skalpel z chirurgiczną precyzją dając kres aorcie miłości.
Z delikatnych niegdyś ust skosztowałem zawodu słodko - kwaśny ból;
by ostatecznie pogrążyć się w hołdowaniu innych dla życia wartości.

Zabierz mnie tam gdzie słońce jeszcze nie zaszło nad naszymi horyzontami;
by w widnokręgu wspólnych przeżyć dostrzec cień utraconej przeszłości.
Ja nie chcę być kolejnym pośród Twoich zachcianek szmacianymi lalkami;
tym, który nie wie gdzie znajdować granice zakochanego szczeniaka wierności.

Kundla, którego się kopie bo nagle upierdliwie zaczyna swym uczuciem przeszkadzać;
każdy chce być kochanym lecz tak samo okazywać to widocznie zapomniana sztuka.
Nie chce być tym kogo uważa się za barykadę na którą trzeba jakoś tam uważać;
w każdym planie przecież znajduje się jakaś nieporozumień konfliktu drobna luka.

Grunt to umieć jakoś w swym zadufanym honorze umieć się teraz pogodzić ;
dopuścić myśl ponad własne przekonania, że warto komuś zaufać bezgranicznie.
Ileż jednak można w tak powtarzalnym ciągle kłamstwie nieustannie brodzić;
i tak dusić się jak astmatyk w ręku z inhalatorem z długopisem estetycznie.

Pisać o tym, że jakoś wszystko z czasem się ułoży skoro klocki rozwalone;
układanka nie dla każdego z kostki Rubika szyfr dopiero do odgadnięcia.
Głupotą niby składać teksty co definitywnie kolektorem wymarzone;
Był dotyk, uczucie, gest i tak mało do namiętności w związku poczęcia.

Być tym ojcem, który tylko obiecuje a spełnić ni jak nie potrafi rodziny;
zagubiony w sobie mały chłopaczek ciągle tak poszukujący doskonałości.
Nikogo nie oczerniam - sam zasiałem tego nieporozumienia krwawe winy;
bo tak bardzo łaknąłem tej tak niedoskonale kuszącej kobietą miłości.


Autor: Biały Płomień Kategoria: Filozoficzne

 

Oceń wiersz

 

Komentarze

Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.


Jak spowiedź przed samym sobą...

= 0

+ ''każdy chce być kochanym lecz tak samo okazywać to widocznie zapomniana sztuka.''

''Kundla, którego się kopie bo nagle upierdliwie zaczyna swym uczuciem przeszkadzać'' ...

Zatrzymuje szczerością..

Ślicznie.

Podoba

  • Autor: pestka Zgłoś Dodany: 27.01.2018, 00:58

Biały Płomieniu.
Wiesz jak bardzo tego pragnę, żebyś napisał,
kocham i jestem kochany, będzie wesele,
i pójdziemy razem wtedy, w radosne tany,
szczęścia dla Ciebie Biały chcę od losu wiele.

Pozdrawiam i dobrej nocy życzę..

Jak zawsze twoje utwory ...są przesiąknięte mocą uczyć *********

Jak kochasz, tak samo jak piszesz:)znajdziesz Swoje Szczęście:)Prawdziwe:)***

  • Autor: hera41 Zgłoś Dodany: 26.01.2018, 20:39