POETA UKRYTY

Poeta to człowiek ciekawy
W swym byciu
Ciągle coś tworzy
Kombinuje w ukryciu
Rymy same wślizgują
Mu się do głowy
Mowa rymuje się już od połowy
Wyrzuca z siebie słowa
Bo pomieścić już nie może
Jak spienionych fal wzburzone morze
Myśl zamknie jednym zdaniem
Choćby w łupinie orzecha twardego
By po chwili wyciągnąć myśl już dojrzałą
Niczym noworodka z łona matczynego
I tak pomału obnaża się dusza poety
Wieszcza piszącego
Niby ukrytego a już odkrytego.

Autor: Ewa Magdalena Kategoria: Różne

 

Oceń wiersz

 

Komentarze

Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.


.

  • Autor: Szuiram Zgłoś Dodany: 01.03.2018, 06:24

niebanalnie

  • Autor: farfalla Zgłoś Dodany: 28.02.2018, 13:16

Taki bywa poeta..odsłania siebie i rodzi wiersz..
Dobrej nocy..

,,,,dzięki,,

Brzmi jak definicja
Zgrabnie oddany obrazek i autoportret zarazem
Winszuję inwencji..