Sukcesja wtórna

Pędźmy, prędzej chodźmy tam,
Coś stało się strasznego.
Nagle pod ciężarem tam, znów ugięło się niebo,
Coś wybuchło, pękło, wyschło,
Dla nas to znaczy wszystko!

Nowe świata stoją bramy,
My je tylko pokonamy
I znów będą tam pąki, jeże, bażanty, skowronki.

Byleby nie było znów,
Tych z rogami ciężkich sów,
Po lodowcach wielkich skał,
Ile tego ktoś by chciał?

Świeże będą znów wiosny,
Bez smogów radosnych… fotochemicznych i kwaśnych,
Tlenek mi siarki nie straszny!
Mitotycznie będę żyć, wodę z gór czyściutką pić,
Błądzić w mroku lasu baroku,
Latać na fali gleby jak sokół!

Autor: Cyriaka Kategoria: Różne

 

Oceń wiersz

 

Komentarze

Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.


Carpe Diem !!!!

(*)
IIII
IIII
IIII

Płomień w Tobie !