ZNIEWOLENIA

O zniewoleniach mogę tyle powiedzieć
Mordują całe masy ludzi
I lęku już w nikim to nie budzi
Jest to normą być niewolnikiem
Jakiegoś uzależnienia
Stało się to częścią ludzkiego istnienia
Umęczenie i frustracja
Od problemów pozorna izolacja
Nałogi dające rozkosz chwilową
Złudną rzeczywistość kolorową
Wolność jest słodka
Lecz lęk przed nieznanym
W naszym życiu gości
I znów topimy się
W swej bolesnej bezsilności
Do nikąd prowadzi
Ta niewolnicza droga
Do nikąd bo nie ma w niej Boga
Zawołaj szczerze głośno
Do Jezusa
Panie proszę niech stanie się wolna
Moja umęczona dusza
On jedyny da ci wolność
On jedyny do niczego nie zmusza
Stanęłam w prawdzie drogi przyjacielu
Zawołałam w rozpaczy
JEZU RATUJ
Uwolnił mnie Bóg
Ze zniewoleń wielu.




Autor: Ewa Magdalena Kategoria: Różne

 

Oceń wiersz

 

Komentarze

Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.


'Nałogi dające rozkosz chwilową
Złudną rzeczywistość kolorową'

  • Autor: OPAL Zgłoś Dodany: 09.06.2018, 10:39

*****
człowiek niewolnikiem samego siebie

  • Autor: acha Zgłoś Dodany: 09.06.2018, 10:02

:)

  • Autor: artur s Zgłoś Dodany: 09.06.2018, 09:53

5* fakt człowiek jest zniewolony

***

  • Autor: hera41 Zgłoś Dodany: 08.06.2018, 23:33