My uwięzieni w starych ciałach myśli
wysyłamy wciąż w drogę
chcemy czasami zostawić na miejscu
naszą znajomą - trwogę

choroby teraz i już za chwilę,pamięć
zdjęć już nie robi
gonitwa za światem chyba nam
już nie może zaszkodzić

ciekawość została,yta, docieka,
jak coś się stało
zamknięta w słabym,marnym
ciele a wciąż jej za mało

Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.

---