Choć dzieli nas granica,
do nieba z tobą pobiegnę.
Na starcie popielniczka,
nie zbudzi nas powietrzem...

choć popiół ze mnie teraz,
diamentem kiedyś byłem.
A za oknami pegaz,
maluje swoje życie...

naszymi wspomnieniami,
tam żyją gdzieś na ziemi.
A my w swej tam otchłani,
jesteśmy zagubieni...

Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.

---

Jakoś smutno :(

• Autor: Onazapomniana Dodany: 05.11.2025, 20:54

Ciekawy wiersz.

• Autor: Obca 444 Dodany: 05.11.2025, 18:11

Smutek płynie.

• Autor: lucja.haluch Dodany: 05.11.2025, 17:45