Veronica Persica

Veronica persica

W niedalekiej oddali
widzę wznoszący się
mały pagórek.

A na nim
niebieskie kwiatuszki
budzą wiosnę do życia.

Na imię mają chyba
Veronica.

W oddali
samochody.

W przerwach
słychać
jak jakiś ptaszek
ćwiczy gamy.

Pewnie
szykuje się
do występu.

Promyki słońca
lekko ogrzewają
mi twarz.

Lekki powiew wiatru.

Czuję
zapach wiosny.

Siedzę
na ławce
w parku.

Tylko ja,
Veronica
kubek kawy,
wiosna
i świat.

Autor: Heydi Kategoria: Różne

 

Oceń wiersz

 

Komentarze

Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.

Cudowny nastrój.

Pozdrawiam serdecznie.
Miłego wieczoru...

Veronica i jej cały świat:)