schronienie

idąc ciemną drogą życia
gdy noc otula duszę
a ból jak cień wiernie trwa
tylko Pan potrafi
wyrwać serce z mroku

tak niewiele trzeba
unieśc dłonie ku niebu
by w ciszy odnaleźć głębię

wyrwać się z rąk złego
jak ptak z sidła uwolniony
iść ścieżką dobrego życia
gdzie światło prowadzi kroki

On umarł na krzyżu
jak światło zgaszone dla świata
za nasze zbawienie
niosąc na barkach ciężar
milczenia i win

więc teraz z pokorą
jak dzieci w ramiona Ojca
oddajmy się w Jego ręce

z okazji Świąt Wielkanocnych
wszystkim piszącym i czytającym
życzę spokoju duszy
radości z małych przyjemności
i zachwytu nad pięknem natury
spokojnych Świąt
spędzonych
w cieple domowego ogniska