Czerwona chmura

Czerwona chmura
spogląda zza nieboskłonu.

Z prochu w proch.
Krew w piach.
Ludzkie ziarna.
Usypany świat.

Oooo nie, ooo nie.
Znowu dramat.

Na czerwonym niebie
lecą w kluczu żurawie.

Świat płacze — taki los.
Siarczysty deszcz łzy.

Księżniczki
na białych rumakach.

Walka wręcz.

Czuję tę moc każdego dnia.
Od rana do wieczora.
Noc całą.

Ogarnia mnie.
Przenika.

Zapach porannej rosy.
Duchoty przed burzą.
Rumianków zerwanych
na łące.

Świat piękny świat.
Z marzeniami.
Zatruwany wciąż żądzami.

Autor: Heydi Kategoria: Różne

 

Oceń wiersz

 

Komentarze

Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.

Świat czasem jest wesoły,a czasem płacze rzewną łzą