Łucja z poematu - Polana Miłości .

Pod najpiękniejszą pełną cienia
Którą brat księżyc opromienia
Prastarą Życiodajną Lipą
Usiadłaś z podniesioną głową
I cieszysz się tą cud rozmową
Co nie podlega dłoniom czasu
Najsłodszy szept ust Pana Lasu
Jak cudnie widzieć uśmiech godny
Ludziku Ślicznie tak pogodny
Tęskniłem - tutaj jest Twój Dom
Wszystkich co Kochasz tutaj są
I śmiało wejrzyj w lustro nieba
Niczego nie brak czego trzeba
Na tej polanie - nie ma lat
Tam w dole zasnął stary świat

Autor: Tom-elf Kategoria: Okazjonalne

 

Oceń wiersz

 

Komentarze

Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.


Bo wspomnienia są magią .... prawda?

dawno mnie tu nie bylo
o co chodzi? czyzby Lucja...?

  • Autor: mela102 Zgłoś Dodany: 30.04.2026, 14:20

Piękne wspomnienie.

  • Autor: Z Zgłoś Dodany: 30.04.2026, 12:24

Smutno bez Łucji

Będzie jej brakowało?

o Polanie nic nie wiecie Ludziki Życiodajne ale macie piątkę z +

Prześlicznie :) 5+ Łucja takim była Niezwykłym Ludzikiem .

Podziękowanie godne pożegnania

Elfie ...
Najpiękniejsze Podziękowanie jakie czytałam 5+ :) *

I ten Las cudowny, szeptem koi.
Pozdrawiam Cieplutko.
Spokojnych, elfich snów...
Autor: lucja.haluch ZgłośDodany: 04.06.2025, 21:01

Napisałaś mi Cudowna Leśna Siostro że raz jesteś Nimfą innym razem Elfką za każdym razem Inną ale absolutnie Leśną ... Dziękuję Ci za każdą sylabę prześlicznych emocji i do zobaczenia w najpiękniejszym miejscu wszechświata .

https://www.youtube.com/watch?v=_QqabGYTSpQ&t=46s

  • Autor: Tom-elf Zgłoś Dodany: 29.04.2026, 21:10