Jak gdyby ciężar poezji
spoczął na moich ramionach.
Kroczę pod sufitem,
po wąskich stopniach ich odbiciach
w dusze krajobrazów
i nieba, aż uginam się
pod ich wagą, 
opadając
na zniszczone meble,
trzaski i szeptania.

Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.

---

Pozdrawiam

• Autor: Kasia111 Dodany: 17.07.2026, 13:21

Kroczysz poezją przez świat

• Autor: poetaamant Dodany: 17.07.2026, 08:16