Wiatr powraca do miłego,
Zastaje go łzami zalanego.
Wietrzyku, co wiejesz w odległe krainy,
A więc to ja jestem jej jedyny?
Teraz i ja zrozumiałem,
Że też ją pokochałem.
Wracaj z dobrą wiadomością-
I ona jest moją miłością.
Powiedz, że łzami jestem zalany,
Po uszy w niej zakochany.

O chłopcze nierozumny!
Wbiłeś już jej gwóźdź do trumny.
Za późno zrozumiałeś,
Że też ją pokochałeś.
Posłuchaj mojej wiadomości-
Nie ma już Twojej miłości.

Ukochany jeszcze większymi zalewa się łzami.
Upada zraniony tymi słowami.
Nikt nie wie co się stało.
Dlaczego z dwóch młodych dusz życie uleciało?
Tylko wiatr wie, i roznosi nowinę,
Że to miłość zabiła chłopca i dziewczynę.

Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.

---

Może miłość jeszcze powróci w jasnych barwach

• Autor: poetaamant Dodany: 18.07.2026, 07:37