Wiele już było...

Wiele już było i wiele się zdarzy,
Tak mi rzekł ktoś pewnego dnia.
A życie igra, ucieka, się waży —
Lecz nic się dwa razy nie zdarza, nie trwa.

Wciąż słyszę krzyk mew tamtego lata,
Szum wiatru i bryzę fal,
Zapach traw, co w świt się wplata,
I kwiaty pełne słodkich hal.

Śpiew ptaków, miód w plastrach — tak słodki,
Zielony liść, topoli puch,
Kto by pomyślał, że czas tak krótki,
I chłód nocy zakuje ducha.

Niech pamięć grzeje w mroku duszę,
Co było, minęło jak sen,
A serce drży, gdy w ciszy słyszę,
Jak dawny śpiew wraca we mnie.