Nie zawsze jest tak,
jak się wydaje.

Noc idzie spać,
a dzień wstaje.

Księżyc w cieniu,
poświata zostaje.

Król chodzi piechotą,
księżniczki płaczą,
tupiąc nogą.

Dwa światy rozdarte,
a my to widzimy
zależnie od tego, gdzie
siedzimy...

Pogrążony w ciemnościach
srebrzysty księżyc
oświetlał półmrok.

Jednorożec
osiodłany,
gotowy do drogi.
Oswojony, przyjazny.

W zaciśniętej dłoni róża.

Krew spływa
pomiędzy palcami.

Królowa Mroku
z pojmanym rogiem
wiecznego mroku.

Królestwo do świtu...

Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.

---

Królestwo jest obok ...

Pozdrawiam serdecznie
Miłego dnia

• Autor: andrew Dodany: 06.09.2026, 07:42

5:)

• Autor: Jack1978 Dodany: 05.09.2026, 21:55

Tak, dwa utwory są połączone. Okazuje się, że piszemy osobno, a gdzieś w głębi duszy piszemy o tym samym...
Pozdrawiam serdecznie:)

• Autor: Heydi Dodany: 05.09.2026, 17:25

Intrygujący.

• Autor: Obca 444 Dodany: 05.09.2026, 17:09

Królowa mroku i wiecznej ciemności :)

• Autor: poetaamant Dodany: 05.09.2026, 17:07