jestem

W rozterce swojej zagubiłam
swój czas rzeczywistości nierealnej.
Zaplątałam w rozpacz
codzienność nieokreśloności.
Wypolerowałam smutek,
oczyściłam łzy,
wymyłam gniew i żal,
zapomniałam...

Nieoznaczalność słów,
nieobliczalność gestów,
niedopasowanie myśli,
rozpacz...

Milknie cisza,
blednie biel,
czernieje mrok,
ustaje śmierć,
rozpacz...

Rozpamiętywanie szczęścia,
bezprecedensowy koniec początku.
Zamknęłam bramy serca,
zakryłam zwierciadło duszy,
zakopałam klucz do miłości,
oduczuciowiłam swoje jestestwo,
jestem...

Autor: GoSia Kategoria: Różne

 

Oceń wiersz

 

Komentarze

Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.