Może odwrócimy się na pięcie?
może nie wrócimy już tu więcej?
weżmy z sobą bagaż swój podręczny
bagaż problemami życia wypełniony

wsiądzmy w pociąg ,
byle by pospieszny
i wysiądzmy gdzieś na głównej stacji
w wiekim mieście
i porzućmy go w tym szarym znoju

czym prędzej pobiegnijmy
nie patrzmy już za siebie
nie słuchajmy głośnego z tłumu wołania

A twoj bagaz?!

te problemy tam zostały
tam w tej codzienności się mieszają
a my wolni
powrócimy, usiądziemy...

kolacje już podano

Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.

---

dlaczego oceniasz swój wiersz?

• Autor: LuKra47 Dodany: 15.11.2012, 12:57

podręczny jest niezbędny i nie można go zostawiać na peronie ŻYCIE:)

• Autor: LuKra47 Dodany: 15.11.2012, 12:55

Ciekawy wiersz

• Autor: barbara211 Dodany: 13.11.2012, 19:43

piekny wiersz

• Autor: maldini06 Dodany: 12.11.2012, 22:27

szkoda, że tak się nie da tego wszystkiego zapakować i zostawić;)
bardzo ładny wiersz ;) pzdr

• Autor: Abigeil Dodany: 12.11.2012, 21:57