Czajkowski (Impresje)

Echa piosenki z prajaźni
Ludowej i szczodrej
Gdzieś z kresów pamięci

Koła toczą się wolno
Tłum za trumną sunie w zamyśle
Smutek melodią rozpycha
Rośnie we wszechświat

Sople szpicem w serce bodą
Ból wraca głębią
Narzuta smutku
Łagodnie opada w spokój

Walc wypływa porywa
Wirując unosi w powietrze
Czułe nuty na paluszkach
Delikatnie zapinają na pętelkę
Odcienie najdroższe wspomnień

W smutek wstępuje energia nowa
Poraża siłą wielkości emocji
Pojawia się olbrzym by krzyknąć
Ostatnie do widzenia

Kochałem szanowałem
Podziwiałem straciłem
Odeszłeś na zawsze

Cała połać stepu
Zawinięta i rozwinięta w smutek
Podróż poza horyzont świat znane
Do krańców emocji

Niepojęcie w rozbryzgu pożegnania
Drogiego istnienia
Zatraca się przestrzeń

Piano trio A minor
Czajkowskiego skończone
Przyprowadza Boga
W ciszy zadumie

Autor: Akacja Kategoria: Okazjonalne

 

Oceń wiersz

 

Komentarze

Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.


:0)

  • Autor: merlin30 Zgłoś Dodany: 23.02.2013, 21:57

:)

można się zatracić Ciebie czytając i Czajkowskiego sluchając!!!

  • Autor: Leo53 Zgłoś Dodany: 17.02.2013, 00:04

Jeśli ktoś nie zna jeszcze Czajkowskiego po przeczytaniu Twojego wiersza już będzie wiedział czego się spodziewać :) Pięknie napisana muzyka :)
Okazuje się, że bez nut też się da :))

  • Autor: Dana Zgłoś Dodany: 16.02.2013, 22:18

Piękne, moll(owe) pożegnanie... Pozdrawiam

  • Autor: DA-nuta Zgłoś Dodany: 15.02.2013, 22:36

*

  • Autor: lilidae Zgłoś Dodany: 14.02.2013, 23:27

Pozdrawiam serdecznie:)

  • Autor: skorpion Zgłoś Dodany: 14.02.2013, 21:54

mistrzowstwo!podoba mi sie najbardziej ze wszystkich Twoich:)pozdrawiam

.