Moje życie - Twoja śmierć


Cisza-głucho, nic nie słychać
Taka wyjątkowa sala,
nikt nie cierpi
od kłopotów z dala.
Niby bezimienni
a każdy ma inną historię,
wchodzę dalej w głąb
złotą drogę już otworzę.
To rodzaj pomocy
dla Jego oraz rodziny,
widząc spokój na twarzy
spoglądam całe godziny.
Zostało to co najcenniejsze
popłynie morze łez,
Rodzina ubrana w zadumę
bo życia dobiegł kres ....

Autor: Vanilia :) Kategoria: Filozoficzne

 

Oceń wiersz

 

Komentarze

Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.


Lubie takie klimaty.Pozdrawiam:-)

  • Autor: markus Zgłoś Dodany: 24.06.2013, 16:15

SMUTNY - ALE PRAWDZIWY...:) 5

  • Autor: ivonna Zgłoś Dodany: 19.06.2013, 23:21

No powiem Ci moja droga że jest w tym ten klimat niepokoju i melancholii. Pomimo tragizmu zawiera w sobie przekaz prawdy, nieuchronnej zresztą. Wiersz na 5. To taka moja skromna ocena:)

Pozdrawiam:)

  • Autor: lamia Zgłoś Dodany: 19.06.2013, 21:00