+ Noc załamanego światła +

Moja skóra zamknięta
W piekle mych złudzeń
Oczy me przejrzyście
Przeszywają pustkę otoczenia
+
Rodzaj ludzki jest obcy
W mym królestwie, gdzie
Blask świec jest jedynym
Światłem, słowa zaś jak morderca
Skradają się w zimnym śnie
+
Śmierci zmierzch nadchodzi
Na białej chorągwi niosąc
Duszy mej pył, w zadławieniu
Myślą, umieram przecierając twarz
Z łez niedostatku odbitych w lustrze
+
Gdy bytność ciała zamienia się
Z każdą sekundą w obumarłe ogniwo
Życia, w nieskończonym bólu egzystencji
Odradzam się w odbiciu (nie) człowieka

+ lamia +


Autor: lamia Kategoria: Filozoficzne

 

Oceń wiersz

 

Komentarze

Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.


Światło i mrok uzupełniają się nawzajem aby stworzyć obraz - nie można namalować obrazu tylko mrokiem ani samym światłem!

Wspaniały jesteś, Przemku! 5!

Dziękuję!!!

  • Autor: lamia Zgłoś Dodany: 15.07.2013, 00:14

"Dwa życia i światy dwa
mroczny i jasny
na jednej pięciolinii
słów grają
A skala ich głosów
gamą swą
nieodkrytego słuchacza
przyciąga nieustannie..."

cytatem z mego wiersza dziękuję Tobie Przemku za współpracę i przyjaźń ....;)

  • Autor: ivonna Zgłoś Dodany: 15.07.2013, 00:03

Żeby tak mroki polubić - mało tego , żeby je rozumieć jeszcze to kilka miesięcy temu nie uwierzyłabym , gdyby mi ktoś to przepowiedział , ale data 7 .05 . 13 ....
w pamięci mej głęboki ślad zostawiła przecież .... narodziła się we łzach przyjaźń między dwoma różnymi światami .... i niech trwa ....:))))))) 5 ;););)

  • Autor: ivonna Zgłoś Dodany: 14.07.2013, 23:58