Patrzę na świt

idę przez cienie twoich warg
nakłuwam tatuaż słoneczną henną
iglicami wieżowców to przez ciebie
teraz do ciebie uśmiecham się
nieśmiało

samoistnie

na pustej drodze nie słychać szeptów
z daleka wołam kiedy śpisz napełniając
marzenia rzeczywistością

wypijam do dna

z tobą kiedy cię nie ma
jestem

czasem tylko zapragnę wykrzyczeć
ból tęsknoty twoim imieniem

w dwóch słowach
kocham cię

mój przystojny świt
twój spokojny oddech
każdego ranka

układając tęczę
jesteś
przez sen

na jawie