Miłość chodzi ogrodami



Miłość chodzi ogrodami
Gdy przystaniesz zobaczysz motyla
Miłość z sercem na ramieniu
Odmieni wszystko co było

Zaproszę do tańca w ogrodzie
Dwoje skrzypków, dwie harfy
W muzyce i śpiewie
Matki serce odnajdę

Za zasłoną malin i kwiecia
Ukryję smutek i żal
Dawno przeszło to co było
Dawny czas, w przeszłość się wlał

Pomknę z Toba daleko za ogrody
Tu ogród jeden a tam drugi
Jesienne liście już spadły
Ktoś szeptem wczoraj do mnie mówił

Odmieni się los straszliwy
Pełen chciwości i zła
Nadejdą jeszcze dni szczęśliwe
Rozproszy się smutku mgła


Autor: Aga123 Kategoria: Filozoficzne

 

Oceń wiersz

 

Komentarze

Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.


5

  • Autor: feniks62 Zgłoś Dodany: 16.11.2013, 19:59

Miło czytać kiedy K
toś potrafi pisać i przekazywać to co czuje.

  • Autor: T.J Zgłoś Dodany: 16.11.2013, 18:31

super :)

  • Autor: ana81 Zgłoś Dodany: 16.11.2013, 17:01

też mi się podoba :_)

Piękny wiersz,bardzo obrazowy na te ponure dni

  • Autor: Enisajs Zgłoś Dodany: 16.11.2013, 16:52

Pewnie , że nadejdą :) 5

  • Autor: ivonna Zgłoś Dodany: 16.11.2013, 16:47

Rozproszy :)5

Przyjemny

  • Autor: hotler Zgłoś Dodany: 16.11.2013, 16:26

W ogrodzie pięknie.5.

  • Autor: Wino Zgłoś Dodany: 16.11.2013, 16:26